09 / 11 / 06 <underworld> + <downloads> update The tradition on the beautiful little village Milies in north Euvoia, says that during the first dark ages of the othoman occupation, hudreds of years before, the hunted habitants of this small village, found a refuge in a secret cave inside of which a little stream was pouring from a well not far away from it. But came a day that their secret was revealed. The othomans found a little outside the cave an old woman gathering some herbs for food. She was forced to tell them the hiding place of the villagers and so they changed the route of the little stream and the villagers inside the cave slowly died because of lack of water. Having this in mind a friend of mine from this village asked if i could visit their village and go into their cave to see what was inside. In september the 30th after having contacted with Antonis (a habitand of the village), me and my friend Gregoris started our journey from Athens to the little mountain village in north Euvoia. Antonis and three more people that were waiting us there guided us to the cave. From our first step inside, we could see that it would be very difficult for the old villagers to enter. It was sloppy and very narrow until its end. After a thorough check we didnt see any sign of a human presence and didnt find any room capable enough so as to serve as the gather point for the old villagers, not even a room for four persons. After 40 minutes we went outside and told the people out there what we saw. It was obvious that it couldnt be a refuge for a whole village.The disapointment in the villagers faces was obvious. Traditions in general have a true story to speak about. In this case I believe that the story is also true or almost true. In the first case perhaps the tradition has to do with another cave which the villagers don't know of its existense because of the high vegetation and the big forests of the place or because its entrance has been blocked by soil and rocks. In the second perhaps the hunted people that found a refuge in the cave were not an entire village but 2 or three rebels who found this narrow cave as a very good hideout from their enemies, as time was passing, mouth to mouth the three people became thirteen and so on... Apart from all these, the area of Milies worths the visit. The beautiful waterfall of Drymonas, the hidden one of Kremasi, the petrified forest of Kerasia with the recently opened museum of fossils, the magnificent forested mountain of Xiro, the late byzantine monastery of Osios David and many more sightseeing monuments guarantee a beautiful weekend. Photos of the cave can be found in the 7th Photo gallery. Greek translation follows... Mια παμπάλαια παράδοση από το όμορφο ορεινό χωριό Mηλιές στη Βόρεια Εύβοια, αναφέρει ότι την περίοδο των πρώτων σκοτεινών χρόνων της τουρκοκρατίας, εκατοντάδες χρόνια πρίν, οι κυνηγημένοι από τους τούρκους κάτοικοι του μικρού χωριού, βρήκαν καταφύγιο σε μια σπηλιά όχι μακριά από το τωρινό οικισμό. Μέσα σε αυτό έρεε ένα μικρό ρέμα που προερχόταν από παρακείμενη πηγή. Αυτή η ευκολία του να έχουν νερό μέσα στη σπηλιά, χωρίς να χρειάζεται να βγαίνουν όλη την ώρα έξω για τροφοδοσία, τους κρατούσε μακριά από τα μάτια των τούρκων. Μια μέρα όμως η τύχη τους έμελε να αλλάξει, μια γερόντισα που βρισκόταν έξω από το σπήλαιο και μάζευε χόρτα, έπεσε στα χέρια των τούρκων οι οποίοι την εξανάγκασαν δια της βίας να τους πεί που ήταν κρυμένοι οι κάτοικοι του χωριού. Μαθαίνοντάς το κρυσφήγετο τους, έκοψαν το νερό και οι παγιδευμένοι χωρικοί πέθαναν στο τέλος από την έλλειψή του. Εχοντας αυτή την ιστορία στο μυαλό του, ένας φίλος μου με καταγωγή από εκεί, με παρακείνησε σε μια εξερεύνηση του σπηλαίου. Στη συνέχεια κατόπιν συνενοήσεως με τον Αντώνη, μόνιμο κάτοικο του οικισμού βρέθηκα το πρωί του Σαββάτου με το φίλο και σπηλαιοσύντροφο Γρηγόρη Αναστασόπουλο στην πλατεία του χωριού. Εκεί μαζί με τον Αντώνη, ανεβήκαμε στο διπλανό καφενενείο για να μαζέψουμε περεταίρω πληροφορίες και να ακούσουμε από τους γεροντότερους την ιστορία όπως την μάθανε αυτοί από τους παπούδες τους. Κατά τη διάρκεια των συζητήσεων, υπήρχαν πολλές διαφορετικές γνώμες, αλλά όλες σύγκλιναν στο ότι η πρόσβαση στο σπήλαιο αν δεν είναι αδύνατη λόγω πτώσεως βράχων είναι τουλάχιστον πολύ δύσκολη. Μετά από λίγο επιβιβαστήκαμε στα αμάξια μας και πήραμε το δρόμο για τη σπηλιά. Μαζί μας ήρθαν τέσσερα ακόμη άτομα. Ο Αντώνης, ο Νίκος, ο ιδιοκτήτης του καφενείου και ένας συμπαθητικός γέροντας γεμάτος ενέργεια ο οποίος ήταν και αυτός που εντόπισε μετά από λίγο την είσοδο του σπηλαίου. Από
το πρώτο βήμα στο εσωτερικό της, είδαμε ότι θα ήταν πολύ δύσκολο για
τους χωρικούς να εισέλθουν σε αυτή. Στη πραγματικότητα επρόκειτο για
ένα πολύ στενό σχίσμα. Η κλήση του ήταν κατωφερική και σε κάποια σημεία
είχε απότομες πτώσεις τριών και τεσσάρων μέτρων. Σημάδια ανθρώπινης
παρουσίας δε μπορέσαμε να εντοπίσουμε.Ούτε κάποια αίθουσα στην οποία
θα ήταν δυνατόν να κάθονται οι κάτοικοι του χωριού στα παλιά εκείνα
χρόνια. Στη πραγματικότητα μετά βίας χώραγαν τρία άτομα σε ένα σημείο
που γινόταν μια μικρή διαπλάτυνση του σχίσματος. Το σπήλαιο δεν είχε
κανένα διάκοσμο.Τελείωνε σε στένωμα. To συνολικό μήκος των διαδρόμων
του ήταν περίπου 40 μέτρα, στα τελευταία 10 μέτρα το έδαφος είχε καλυφθεί
με μικρούς βράχους και πέτρες. Ισως σε αυτό το σημείο μια πιθανή συνέχεια
του πρός τα κάτω να είχε κλίσει. Αφού κάναμε ένα σκαρίφημα βγήκαμε έξω. Οι παραδόσεις εν γένει αφηγούνται πράγματα και καταστάσεις τα οποία σε μέσες άκρες είναι πραγματικά. Ετσι και σε αυτή τη περίπτωση πιστεύω ότι υπάρχει μια βάση. Ισως η σπηλιά στη οποία αναφέρεται βρίσκεται κάπου αλλού, χωμένη κάτω από την πυκνή βλάστηση της περιοχής ή κάτω από συσωρευμένο χώμα και βράχους. Υπάρχει η περίπτωση πάλι να μην αναφερόταν αρχικά σε ολόκληρο χωριό που είχε βρεί καταφύγιο στη σπηλιά αλλά σε δυό η τρείς επαναστάτες οι οποίοι όπως ήταν κυνηγημέμοι είχαν βρεί καταφύγιο σε αυτή. Με τα χρόνια από στόμα σε στόμα οι τρείς άνθρωποι γίναν δεκατρείς και πάει λέγοντας. Γεγονός είναι ότι νοτίως της εισόδου του σπηλαίου υπάρχει πράγματι μια πηγή, της οποίας τα νερά θα μπορούσαν κάποτε να περνούν μέσα από το σπήλαιο-σχίσμα. Πέρα από όλα αυτά μια επίσκεψη στις Μηλιές και στην ευρύτερη περιοχή τους έχει να προσφέρει πολύ όμορφες εικόνες και εμπειρίες. Οι καταρράκτες του Δρυμώνα, το πετρωμένο δάσος της κερασιάς με το καινούριο μουσείο απολιθωμάτων, το πανέμορφο δάσος του Ξηρού όρους με τα μικτά δάση μαύρης πεύκης και ελάτων, το μεταβυζαντινό μοναστήρι του όσιου Δαυϊδ και πολλά άλλα θα σας χαρίσουν ένα γεμάτο συγκινήσεις σαββατοκύριακο. Φωτογραφίες από το σπήλαιο- σχίσμα μπορείτε να δείτε στην 7η έκθεση φωτογραφιών. Επίσης μπορείτε να κατεβάσετε την χαρτογράφησή της από το " Downloads - other stuff". 07 / 11 / 06 <underworld> update I have uploaded a photo of an interesting crystalic formation from an old nine in Mt. Pendeli. The photo was taken this summer after a visit with my friend Bill Tountopoulos. Greek translation follows... Εχω ανεβάσει στην 7η έκθεση φωτογραφιών μια εικόνα από ένα όμορφο κρυσταλικό σχηματισμό που βρίσεται σε παλιό μεταλείο της Πεντέλης. Τη φωτογραφία τη τράβηξα αυτό το καλοκαίρι κατα τη διάρκεια επίσκεψής μου σε αυτό με το φίλο Βασίλη Τουντόπουλο. 24 / 05 / 06 <underworld> + <downloads> update The
small mountain "Aforismos" with
an altitude of 570m is located east of the village "stamata"
and over the Marathon plain.Ιt also neighbours with the Agriliki mt.
from which is seperated by the gorge of "Vrana". Although
its asvestolithic nature and its proximity to Athens there isn't any
speleologic information on the presence of any carstic formation on
it. The participants on this exploration were.. Anastasopoylos
Gregory greek translation follows... O Αφορισμός ή Σκάρπα με ύψος 570 μέτρα βρίσκεται ανατολικά της Σταμάτας πάνω από τη πεδιάδα του Μαραθώνα ενώ γειτνιάζει με το βουνό Αγριλίκι από το οποίο χωρίζεται με το φαράγγι του Βρανά. Παρόλο που είναι ένα ασβεστολιθικό βουνό ευρισκόμενο στην κατά τα άλλα κορεσμένη σπηλαιολογικά Αττική, δεν υπάρχει καμιά αναφορά για ύπαρξη καρστικών σχηματισμών σε αυτό. Ούτε ο Νίκος Νέζης στο βιβλίο του με τα βουνά της Αττικής δεν αναφέρει τίποτα σχετικό. Σαν κάτοικος της περιοχής είχα πολλές φορές την ευκαιρεία να το περπατήσω και σε κάποιες από αυτές τις εξορμήσεις εντόπισα δύο μικρούς τέτοιους σχηματισμούς. Ενα σπήλαιο και ένα μικρό σπηλαιοβάραθρο. Εδώ θα κάνω μια φωτογραφική παρουσίαση για το δέυτερο του οποίου το συνολικό βάθος είναι 15 μέτρα ενώ το μήκος του φτάνει στα 20μ. Αποτελείτε από δύο αίθουσες τη μία κάτω από την άλλη ενώ η είσοδός του είναι ένα άνοιγμα στο βράχο 1μ x 1μ. Τη ονομάσαμε βατραχοσπηλιά από το βάτραχο που βρήκε στη πρώτη αίθουσα ο Γρηγόρης. Φωτογραφίες μπορείτε να δείτε στην 7η έκθεση φωτογραφιών (underworld-7). Επίσης μπορείτε να κατεβάσετε την χαρτογράφησή της από το " Downloads - other stuff". Οι συμμετέχοντες στην εξερεύνηση ήταν... Ο
Αναστασόπουλος Γρηγόρης (ΣΠΟΚ)
22 / 05 / 06 Structure update After having received requests for a Greek version of the site and because of not having the time at least for now to work on it, i will add a greek translation of the news. Greek translation follows... Υστερα από αρκετές παροτρύνσεις για μια ελληνική έκδοση της ιστοσελίδας και λόγο του ότι στη παρούσα φάση δεν έχω το χρόνο για να υλοποιήσω κάτι τέτοιο, αποφάσισα σαν μέση λύση το τμήμα των νέων να το ανεβάζω και στα ελληνικά.
23 / 01 / 06 <underworlds> update During the summer of 2005 i participated with other members of the SPELEO caving club and the guidance of a local resident, in many cave searching expeditions on Mt. Agriliki ( the little mountain over the Marathon plain and Nea Makri city). The goal was to find, explore and survey any unknown caves and also to visit the known ones. In these expeditions we spoted and explored totally 13 carstic systems (8 caves plus 5 pits), 7 of which were unknown before.The region around Athens was generally though to be speleologically satiated long time now, but the fact of finding many new caves near the capital proved that the reality is actually different. 17 members of Speleo caving club took part in this expedition. Regular
partisipants and organisers of the explorations were (alphabetical order)... Photos from the expedition can be seen in the 6th gallery. Greek translation follows... Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2005 συμμετείχα με άλλα μέλη του ΣΠΕΛΕΟ σε μια σειρά από σπηλαιολογικές έρευνες στο βουνό Αγριλίκι πάνω από τη Νέα Μάκρη. Σκοπός μας ήταν να εντοπίσουμε, εξερευνήσουμε και χαρτογραφήσουμε τυχόν άγνωστα σπήλαια και βάραθρα της περιοχής αλλά και να επισκεφτούμε κάποια που ήταν γνωστά από παλαιότερα. Συνολικά εντοπίσαμε και εξερευνήσαμε 13 καρστικούς σχηματισμούς ( 8 σπήλαια και 5 βάραθρα), 7 από τους οποίους ήταν άγνωστοι στο παρελθόν. Xωρίς να έχουν κάποια ιδιαιτερότητα από άποψη μεγεθών ή στολισμού με μιά δυό εξαιρέσεις βέβαια ως πρός το τελευταίο, έχουν ιδιαίτερη αξία γιατί η περιοχή γύρω από την Αθήνα θεωρούνταν κορεσμένη απο σπηλαιολογικής άποψης εδώ και καιρό, το γεγονός όμως της ανακάλυψης αυτών των " καινούριων" σπηλαίων ήρθε να αποδείξει ότι η πραγματικότητα είναι διαφορετική και ότι η πολύπαθη αττική γή κρύβει ακόμα πολλά μυστικά στα έγκατά της. 17 μέλη του ΣΠΕΛΕΟ συμμετείχαν σε αυτές τις έρευνες. Τακτικοί συμμετέχοντες και οργανωτές ήταν οι... Κεφαλιάνου
Ανδρονίκη .. εδώ θα πρέπει να αναφέρω και τον κύριο Σπύρο Ανέστη που ήταν ο οδηγός μας σε πολλά από αυτά αλλά και σύντροφός μας στο εσωτερικό τους παρόλα τα 73 του χρόνια. Φωτογραφίες από τα σπήλαια μπορείτε να δείτε στην 6η έκθεση φωτογραφιών (underworld > 6).
18 / 11 / 05 <Downloads-Destop themes> update On the Downloads-Desktop themes section, i have uploaded a salamandra salamandra theme. Στο Downloads-Desktop themes τμήμα της ιστοσελίδας, έχω ανεβάσει ένα "θέμα" με τις Σαλαμάνδρες.
17 / 11 / 05 <underworld> update During the celebration of the"28th of octomber 1940" (start of the defensive Greek war against the axis forces), i happened to be in my fathers village in Makedonia region(North Greece). There in my free time i searched for a cave that i have been told about from my grandfather. I was lucky to find an old man in a deserted village close to the cave who saw me the path to it. The entrance was 70cm hight and the windth around the same. Water was coming out of it but not to much. What i noticed is that this cave was opened in the rock artificially . I crawled around 50m to come after a good squeeze in front of five low coridors that were starting from the small chamber that i was now standing. Being alone i dicided to visit it again in the future with friends for a thorough exploration.The most interesting part about this "cave" except from the fact that i had to deal probably with an old forgoten mine(?), is that i encountered a rare red morph of a salamandra salamandra amphibian, the ones that were considered in the middle ages to be of a demonic origin.. The usual color of these creatures is black with yellow spots on their back but this one had red instead. Searching in internet for info, i found only one picture of an orange morph and this one was taken by a man who has been herping for salamandra habitats for 40 years and it was the first orange he had ever seen. In the sixth gallery i have uploaded a couple of photos from this encounter and of the cave. greek translation follows... Κατά τη διάρκεια του εορτασμού της 28ης Οκτωμβρίου, έτυχε να βρίσκομαι στο χωριό του πατέρα μου κάπου στη Μακεδονία. Εκεί και στο μέσο των εργασιών μου ξέκλεψα λίγο χρόνο και έψαξα για ένα σπήλαιο του οποίου την ύπαρξη είχα ακούσει από τον παππού μου. Λόγο της εκπληκτικά δασωμένης περιοχής θα ήταν σα να έψαχνα ψύλλο στα άχυρα αλλά ήμουν αρκετά τυχερός ωστέ να βρώ ένα γέρο πάνω στο βουνό που γνώριζε την ύπαρξή του και με οδήγησε ώς την είσοδό του. Οι διαστάσεις της εισόδου ήταν περίπου 70 εκ. σε ύψος και περίπου το ίδιο σε πλάτος. Από το εσωτερικό του ερχόταν λιγοστό νερό που πολύ πιθανώς την άνοιξη να είναι αρκετά περισσότερο.Αυτό που παρατήρησα από τα πρώτα μέτρα είναι ότι η σπηλιά ήταν διανοιγμένη στο βράχο τεχνητά, μπορούσες εύκολα να παρατηρήσεις τις λαξεύσεις που είχαν κάνει οι εργάτες. Πιθανός να πρόκειτε για ένα πολύ παλιό ορυχείο, ίσως και αρχαίο το τί όμως ακριβώς έβγαζαν από αυτό δεν το γνωρίζω και δεν είχα και το χρόνο για να μελετήσω. Σύρθηκα στα τέσσερα για περίπου 50 μέτρα για να έρθω αντιμέτωπος με μια απότομη πτώση της οροφής που άφηνε λίγο χώρο για να περάσω από κάτω. Υστερα από ένα καλό στρίμωγμα κατάφερα και βγήκα από τη πίσω πλευρά. Εδώ πλέον μπορούσα να σηκωθώ όρθιος, βρισκόμουν σε ένα μικρό διάδρομο που ήταν κάθετος στο λαγούμι αυτό που είχα ακολουθήσει ώς τώρα. Το μήκος του γύρω στα 3 μέτρα και το ύψος καμιά δεκαριά. Δεξιά και αριστερά ξεκινούσαν δύο διάδρομοι στη μορφή του αρχικού που είχα πάρει. Πιο ψηλά πάνω από το διάδρομο στα τοιχώματα είδα και άλλες τέτοιες οπές. Εδώ η σύσταση του χώρου ήταν χώμα και βράχος μαζί. Καθότι είμουν μόνος αποφάσισα να το επισκεφτώ ξανά στο μέλον με φίλους από το σύλλογο για μια ολοκληρωμένη εξερεύνηση. Το
πιό συναρπαστικό σε σχέση με αυτό το "σπήλαιο" πέραν από το
γεγονός ότι πολύ πιθανόν να πρόκειτε για πολύ παλιό ίσως και αρχαίο
ορυχείο, είναι ότι εντόπισα στα πρώτα μέτρα της εισόδου του ένα σπάνιο
κόκκινο υποείδος μιας σαλαμάνδρας του γένους salamandra
salamandrra, γνωστής και ώς "Σαλαμάνδρα
της φωτιάς". To
σύνηθες χρώμα αυτών των πλασμάτων είναι μαύρο, με βούλες άναρχου σχήματος
χρώματος κίτρινου και σπανιότερα πορτοκαλί, αυτή όμως αντί για κίτρινες
ή πορτοκαλί είχε κόκκινες...Ψάχνοντας για σχετικές πληροφορίες στο διαδίκτυο
βρήκα ύστερα από αρκετή προσπάθεια μόνο μια φωτογραφία ενός πορτοκαλί
υποείδους το οποίο είχε εντοπίσει ένας γερμανός που ασχολείτε με τις
σαλαμάνδρες για 40 χρόνια και αυτή ήταν η πρώτη πορτοκαλί που έβλεπε. Mερικές επιστημονικές πληροφορίες τώρα από το βιβλίο "Griffiths, R. 1996. Newts and Salamanders of Europe." H σαλαμάνδρα της φωτιάς προτιμά τα σκιερά δάση της κεντρικής και νότιας Ευρώπης και ειδικά τα μέρη όπου κοντά υπάρχουν ρέματα για την αναπαραγωγή και το μεγάλωμα των μικρών τους. Ξοδεύει αρκετή ώρα κάτω από βράχους ή κρύβεται σε χαράδρες για να προστατεύτε και να μένει υγρή. Η κύρια δραστηριοποίηση της γίνεται τις ήπιες νύχτες και παραμένει αδραστηριοποίητη κατά τη διάρκεια ακραίων θερμοκρασιών, όπως ο ευρωπαϊκός χειμώνας. Η κύρια άμυνά εναντίον των εχθρών της είναι η τοξικότητά της και τα προειδοποιητικά της χρωματικά σημάδια. Οι μεγάλοι αδένες πίσω από τα μάτια της και η σειρά από δηλητηριόδεις αδένες που εκτείνονται κατά μήκος του σώματός της εκρίνουν νευροτοξίνες. Είναι ικανή να ψεκάσει αυτά τα χημικά εναντίον των εχθρών της για να αποτρέψει την επίθεση. Η τροφή της αποτελείτε από ασπόνδυλα. Αυτά περιλαμβάνουν σκουλήκια και γυμνοσάλαγκιες καθώς και πιό σκληρόδερμα θύματα όπως μύγες, σαρανταποδαρούσες, σκαθάρια κ.α. Οι Σαλαμάνδρες της φωτιάς χρησιμοποιούν διαφορετικές στρατηγικές κυνηγιού για διαφορετικές συνθήκες. Οταν υπάρχει λίγο φώς, χρησιμοποιεί τη κίνηση του θύματος σαν σύνθημα και αδιαφορεί για την ακίνητη λεία. Οταν όμως κυνηγά στο σκοτάδι, χρησιμοποιεί την όσφρηση σαν πρωταρχικό όπλο καθώς η όραση είναι μικρή. Σε αυτή τη περίπτωση θα επιτεθεί στη λεία της, αν αυτή είναι ακίνητη και αν μπορεί να εντοπίσει την οσμή του θύματός της.Είναι το μεγαλύτερο είδος στην οικογένεια των Salamandridae, με το μήκος της να κυμαίνεται από 15 ως 25 εκατοστά αν και μερικά ξεπερνούν ακόμα και τα 30. Τα θυλικά είναι ελαφρώς μεγαλύτερα από τα αρσενικά με το μήκος του κορμού τους και στα δύο φύλα να ξεπερνά το μήκος της ουράς τους. Η γονιμοποίηση είναι εσωτερική μέσω της εναπόθεσης σπερματοφόρου υλικού από το αρσενικό. Το θυλικό μπορεί να κρατήσει το σπέρμα για καποιο καιρό πρίν η οωρηξία και η γονιμοποίηση συμβεί. Αυτό βοηθά στη μακρά κυοφορία μεταξύ της έξαρσης της περιόδου ζευγαρώματος το καλοκαίρι και της γέννησης των προνυμφών την επόμενη άνοιξη μετά την χειμέρια νάρκη. Η ανατροφή γίνεται στο έδαφος και τα θυλικά εναποθέτουν τα μικρά τους στο νερό. Oι
Σαλαμάνδρες της φωτιάς θεωρούνται ζωοτόκα πλάσματα. Τα θυλικά διατηρούν
τα αναπτυσόμενα αυγά και τα έμβρυα παίρνουν τη τροφή τους από το κρόκο
του αυγού. Στην 6η έκθεση φωτογραφιών έχω ανεβάσει μερικές φωτογραφίες από το "σπήλαιο-ορυχείο" και από αυτή την απρόσμενή μου συνάντηση με τις σαλαμάνδρες.
15 / 9 / 05 <underworld> structure update For
practical reasons i made a change in the "underworld" card.
From now on, each gallery can be accesed apart.
Below the"next" button there
are 6 numbers..(for now), each number opens a different gallery. So
there's no reason anymore to go to the sixth gallery f.e, through all
the previous ones.
August was the month of the 14th international congress of speleology which lasted with success from the 21st to 28th of August in Kalamos,Greece. As we learn from the official site of the Hellenic Federation of Speleology, 450 speleologists from 48 countries took part,many scientific projects were anounced and during the congress, the general assembly of the UIS took part, which elected the new federations board. For
me August was the month of vacations and relax, sea bathing for hours
in pelloponesse, fishing in preveza ( i accidentaly hooked myself!!)
, hiking in vikos gorge and also caving in mountain Oiti and On
the underworld section "gallery No6",
i have uploaded some photos from this promising water cave in Mt. Oiti
which is still under exploration from Take a look and have beautiful winter all of you!
07 / 7 / 05 <underworld> update I have uploaded photos from the "Labyrinth" of Crete in the 5th gallery. The "Labyrinth" was until the 19th century the most well known monument in Crete. Many people beleive it is the same Labyrinth we all know from the Greek mythology, other that it was an ancient stone pit that perhaps influenced the wellknown myth. One way or another in 1941 the German occupying forces used its vast corridors to store ammunition, water, clothes etc, making it this way the bigest ammunition store place of the Nazi's forces. For this task the occupying army used the local population as slaves to work inside it under very difficult situations. Leaving Crete in the fall of 1944 the Nazi troops with the use of electrical ignition destroyed its traped corridors. The result was that this unbeleivable ancient and mythical artifact was almost totally destroyed after thousands of years of existense and what has remained till today is under collapse...entrance in it is not recomended. We visited the labyrinth with Gregory Anastasopoulos in July of 2004.
23 / 6 / 05 <downloads> update. I
have uploaded in the new section "other
stuff"
25 / 6 / 04 <underworld> update
23 / 6 / 04 "Hellenic Federation of Speleology" website is on air. By the end of the summer i finished the creation of the official website of the "Hellenic Federation of Speleology" (HFS). From this site you can be informed for everything that goes on in the Greek caving life (news,seminars,explorations etc.) and also learn many interesting facts about caves, the Greek caving family and most of all about HFS. You can access the HFS site also from the flash banner in the index or through the links section of this site. |